Deh Jao Athwa Jao (देह जाओ अथवा जाओ)
बाहेर वीज चमकून नाहीशी झाली. काही क्षणाच्या अंतराने तिचा चमकदार कशीदा आभाळात उमटत राहिला. राहिला असावा! आभाळाचा थोडाही अंश इथून असा नजरेला पडत नव्हता. तरी काही क्षणाच्या अंतराने उमटणारे तिच्या चमकदार आवर्तनात थेट बाहेर दिसणारा मर्यादित परिसर लख्ख चांदीचा होऊंन जात होता. इथे सकाळी मी ज्या वाटेवरून आलो होतो . ती वाट- वाट कसली, मातीच पटांगण - त्यावेळी त्याचं स्वरुपही माझ्या लक्षात आलं नव्हत ; पण आत चमकणाऱ्या विजात ते पटांगण विलक्षणस लाल- मातेरी रंगाच दिसून नाहीसं होत होतं.
