Showing Books By Publisher : Manorama Prakashan

Alpamoli Bahuguni (अल्पमोली बहुगुणी)

Bhavtarang (भावतरंग)

Te Majhe Ghar (ते माझे घर)

Kathapushpa (कथापुष्प)

Rashtradharmache Adharvad (राष्टधर्माचे आधारवड)

Yuddhatil Chamatkar (युद्धातील चमत्कार)

Bhet Tumchi Majhi (भेट तुमची माझी)

Antarangatil Pravas (अंतरंगातील प्रवास)

निरोप, पुनर्भेट आणि नवा जन्म मिळाला या तीन विषयांची सुंदर गुंफण यांच्याविषयी ललितलेख

Reshimdhage (रेशीमधागे)

Kalap (कळप)

Vaghanakh (वाघनखं)

Utarvat (उतरवाट)

Mrutyudweep (मृत्यूव्दीप)

Manaswini (मनस्विनी)

वास्तविक पाहता शून्याचं अस्तित्वही नगण्यच ! माझ्या सावली सारखंच ! जेव्हा ते कोणाबरोबर तरी असतं तेव्हा त्याची किंमत वधारते. जशी सावली माझ्या बरोबर असते तेव्हा ती ओळखली जाते. कोणत्याही आकड्याच्या पुढे आलेलं शून्य त्या आकड्याची किंमत वधारतं. शून्याला देखील किंमत असते हेही मला समजलं ते आजच्याच दिवशी.... माणसानं ही शून्यासारखं जगावं. आपण कुठं कोणा सोबत उभ्या आहोत याचं भान ठेवावं. त्यावर आपली किंमत ठरते. Tell me your friends I will tell you what you are.... हे ते आणखीन एक तत्त्वज्ञान ! शून्यामुळं असण्याला अर्थ आहे. शून्यातून जग निर्माण करता येतं या त्रिकालाबाधित सत्यावरून शून्याची किंमत माझ्या ठायी वधारली. माझी सावळी सावली मोठ्या गुणाची! मला हळुवार मोठं तत्वज्ञान सांगून गेली.

Rahile Dur Desh-Ghar Mage (राहिले दूर देश-घर मागे)

सध्या काळ सहजगत्या परदेशगमनाचा आणि जमल्यास तेथेच वास्तव्य करण्याचा आहे. खूप आर्थिक लाभ, उच्च दर्जाचे राहणीमान, उत्तम सुखसोयी आणि व्यावसायिक बढती या कारणांनी चालू पिढी परदेशात जावून तेथे वास्तव्य करायला उत्सुक असते. याचा परिणाम असा हातो की परदेशात गेलेली पिढी भारतात मागे राहिलेल्या देशा विषयी आणि त्यांच्या घरातील माणसांबद्दल थोडी काळजी आणि बराच दुरावा बाळगून परदेशात राहत असते. इकडे मागे भारतात त्यांचे आईवडील एकटेपणाचे दुःख भोगत असतात आणि देश त्याचे प्रश्न सोडवत असतो. परदेशी गेलेले लोक त्यांचे ज्ञान आणि कौशल्य वापरून परदेशात खूप पैसा मिळवू शकतात, पण त्यांचे ज्ञान आणि कौशल्य स्वदेशाला उपयोगी पडत नाही. यातून Brain Drain चा प्रश्न निर्माण होतो. परदेशी स्थलांतर करणारे आणि त्यांच्या मागे राहिलेला त्यांचा देश व त्यांचे घर अशा या प्रश्नाला दोन बाजू आहेत. या दोन्ही बाजू या पुस्तकात मनोरंजक कादंबरी रूपात विचारात घेतल्या आहेत.

Maza Pandurang Sagalya Santana Bhetalela, Dislela... (माझा पांडुरंग सगळ्या संतांना भेटलेला, दिसलेला...)

Kshan Premacha (क्षण प्रेमाचा)

Chatroom (चॅटरूम)

नवीन शैक्षणिक धोरणानुसार आंतर विद्या शाखेत अर्थशास्त्र या विषयाचे वाढते महत्व तसेच बदलते प्रवाह याचा ओघ लक्षात घेता संपूर्ण अर्थव्यवस्थेतील राबविण्यात येणाऱ्या विविध धोरणाचा अभ्यास अर्थशास्त्र करते. त्या अनुषंगाने केंद्र व राज्य सरकार यांच्या मार्फत राबविण्यात येणारे राजकोषीय धोरण, करप्रणाली, सार्वजनिक खर्च, सार्वजनिक कर्ज, उत्पन्न, तसेच अंदाजपत्रक इ. घटकांचा अभ्यास या पुस्तकात करण्यात आलेला आहे. विविध विद्या शाखेतील पदवी आणि पदव्युत्तर शिक्षण घेणाऱ्या तसेच स्पर्धा परीक्षेची तयारी करणाऱ्या आणि पीएचडी चे संशोधन व लेखन करणाऱ्या अभ्यासकाना हे पुस्तक उपयुक्त ठरेल हि अपेक्षा.

Vad (वड)

Wireless (वायरलेस)

'वायरलेस' हा माझा आणखी एक कथासंग्रह प्रसिद्ध होत आहे. वास्तविक प्रकाशकांना माझे एकूण तीन कथासंग्रह प्रसिद्ध करायचे होते. परंतु माझ्याकडून थोडा आळस झाला, खेरीज इतर महत्त्वाच्या कामांमध्ये गुंतल्यामुळे ही गोष्ट शक्य झाली नाही. हा कथासंग्रहात 'पापी वासनेची बळी' या शीर्षकाची एक कथा देण्यात आली आहे. वर्तमानपत्रात खोट्या जाहिराती देऊन आणि नोकरीचे आमिष दाखवून किंवा अत्यंत सभ्यतेची वागणूक दर्शवून एखाद्या तरुण मुलीला पाशवी जाळ्यात कसे अडकवले जातं, याचे चित्रण या कथेमध्ये केलेले आहे. ही कथा जरी तपासकथा असली, आणि ती तशी आहेच, तरीही या शहरात तरुण मुलीच्या संदर्भात हे धोके काही कमी नाहीत. नोकरीच्या शोधात असलेल्या किंवा एखाद्या ठिकाणी नोकरी करीत असलेल्या तरुणींना सावध करण्याचा उद्देश या कथेमागे आहे.

Aho..Prapanch!(अहो..प्रपंच !)

Savat Adnyatache ( सावट अज्ञाताचे)

प्रत्येक कथा वाचताना तुम्हाला जाणवेल की कथेतील पात्रांवर कुठल्या तरी एका अज्ञात शक्तीचे सावट पडले आहे आणि त्यातूनच ती कथा पुढे सरकायला मदतच झाली आहे. जरी ह्या कथा गूढ, अमानवी विषय धरून लिहिल्या असल्या तरी त्यात अंधश्रद्धेला मुळीच वाव नाही. मला स्वतःला ठाऊक नाही की, कथा लिहिताना मी हा गूढ, अमानवी कथांचा बाज का निवडला ? खरे तर सर्वजण अशा कथा वाचतील की नाही, हा ही विचार मी केला नव्हता. पण लिहायला बसले की, बाप्पांच्या कृपेने आणि सरस्वती देवीच्या आशीर्वादाने मी कित्येक कथा ह्या एकटाकी लिहिल्या. म्हणजे मला सुचत जायचे आणि मी लिहित जायचे. अर्थात मी हे माझे कौतुक म्हणून सांगत नाही आहे. सतत लिहित बसल्यामुळे कंबरेचा काटा कुठे असतो ते चांगलेच कळले मला त्या दिवसात. कथा लिहून झाल्यावर ती मी माझ्या मोठ्या बहिणीला- ज्योतीला, आणि माझ्या शाळेतील दोन मैत्रिणी-तेजस्विनी कोटियन आणि अनामिका थिटे ह्यांना वाचायला द्यायचे. त्यांनी हिरवा बावटा दाखविला की, मी दुसऱ्या कथेकडे वळायचे. ह्या तिघींचे किती आभार मानू? की आभार मानून त्यांना परके का करू ? तिघीही माझ्या हक्काच्याच पण त्यांच्या प्रति कृतज्ञता व्यक्त करण्याशिवाय मला राहवत नाही. माझ्या 'घुमर' कथेसाठी राजपूती लहेजाची ओळख करून घेताना, माझ्या माहेरच्या दोन राजपूती शेजारणींनी- किर्ती व बेन म्हणजेच ज्योतीबाला ह्यांनी मला बरेच मार्गदशन केले, त्यामुळे त्यांचेही मनःपूर्वक आभार!

Nakali Navab (नकली नवाब)

Dr.Fumanchyu (डॉ फुमांच्यू)