-
Ladies Coupe (लेडीज कूपे)
ही आहे कथा स्वत:चंच आयुष्य विंचरून पाहणार्‍या एका स्त्रीची, अखिलनंदेश्वरी ऊर्फ अखिला. वय वर्ष पंचेचाळीस, अविवाहित, सरकारी खात्यात कारकून, जगता जगता इतकी ओझी येत गेली खांद्यावर की, तिचं स्वत:साठी जगणं... स्वत:च्या मर्जीनं जगणं राहूनच गेलं. मुलगी म्हणून, बहीण म्हणून, आत्या आणि मावशी म्हणून ती उष्ट्या संसारांच्या खरकट्यात फक्त पिचत राहिली. हे रहाटगाडगं खरं तर असंच चालू राहायचं; पण एके दिवशी कशी कोण जाणे, स्वत:चीच हाक ऐकून अखिला निघाली... कन्याकुमारीच्या प्रवासाला - एकटीच. आयुष्यात पहिल्यांदाच मोकळा श्वास घ्यायला... तमिळ ब्राह्मण कुटुंबाने तिच्या अविवाहितपणाभोवती घातलेली कर्मठ रिंगणं तोडून स्वत:च्या मनासारखं जगायला... स्वत:साठी जगायला... आयुष्याची वेगळी चव चाखायला. रेल्वेच्या प्रवासात तिला भेटतं एक वेगळंच जग. लेडीज कूपेच्या धावत्या आडोशात भेटतात आणखी पाच जणी. बघता बघता परकेपणाची बंधनं गळून पडतात. सहा जणींच्या आयुष्याच्या सहा दिशा पकडून गाडी भरधाव सुटते. जखमा मोकळ्या होतात. गुपितांच्या गाठी सुटतात. सहा वेगळी आयुष्यं सहा जणींत वाटली जातात. जानकी... मार्गारेट शांती... प्रभादेवी... शीला... मारीकोलान्थू. लेडीज कूपेमधून प्रवास करताना तिला भेटलेल्या या पाचही जणींना अखिला विचारतेच, "पुरुषांच्या आधाराशिवाय बाई एकटी राहू शकते ? सुखाने, आनंदाने जगू शकते ? की बाईला पुरुष हवाच असतो शेवटी ?"
-
Tidha Aajchya Islamcha
"इस्लामचं आणि माझं पटेनासं झालंय. कशीबशी नखं रोवून लटकते आहे मी अल्लाहचे स्वयंघोषित राजदूत माझ्यापुढे आता आणखीन काय वाढून ठेवणार आहेत, या काळजीनिशी इस्लाममध्ये सुधारणेची गरज तेवढी आज, आता आहे तेवढी या आधी कधी नव्हती. काय करणार आहोत आपण याबाबतीत?...." आपल्या मुस्लीम बांधवाना लिहिलेल्या या जाहीर पत्रातून इरशाद मंजी आजच्या इस्लामच काय बिघडलंय हे शोधून काढण्याचा प्रयत्न करू पाहताहेत. इस्लाम मनोभावे पाळणार्‍या मंजी इस्लाम मध्ये कसे बदल घडू शकतात, कुराणाचा अर्थ कसा चुकीचा लावला जातोय याचं विश्लेषण करताहेत ; त्या अर्थाने आपल्या धर्माकडे सकारात्मक दृष्टीने पाहताहेत. 'तिढा आजच्या इस्लामचा' हे पत्रकार इरशाद मंजींचं पुस्तक म्हणूनच महत्वाचं आहे.
-
Chala, Badal Ghadvuya!
'बदल घडवून आणायचाच असेल तर षंढासारखं वागून चालणार नाही. बदमाशांच्या पालखीचे भोई किती दिवस होत राहणार? बारामतीपासून बोस्टनपर्यंत बदलांचे वारे आता वाह्तायेत. वाऱ्यांवर स्वार तर व्हायलाच हवं' !
-
Andharvari
प्रेम, दु:खं, क्रोध आणि क्रौर्य या मानवी भावना व प्रवृत्तींत चिमूटभर भीती मिसळली की त्यांचा बाज बदलतो. या कथा अशा बदललेल्या बाजाच्या आहेत. सालंकृत भाषाशैली आणि अनोखे कथाविषय यांनी समृद्ध झालेल्या या संग्रहातील कथा एक वेगळीच उंची गाठतात. अशा कथा कधी वाचल्याच नव्हत्या असं वाटायला लावणारी, मानवी मनाच्या असंख्य काळ्याकपारींचं अज्ञात दर्शन घडविणारी, ही अंधारवारी.
-
Bahaar
आपल्याच दुःखात बुडून जाण्यापेक्षा थोडीशीच, पण दुस-याची जाण ठेवली तर? कटू शब्दांचे बाण सुटायच्या आधी थोडासाच, पण संयम दाखवला तर? एक साधा गुलमोहर – तोही मनासारखा बहरायची वाट बघावी लागते. नाही तसा बहरला, कोसळला, तरी आपण कोसळायचं नसतं. तोल सुटू द्यायचा नसतो. स्वतःच्या ‘मी’पणात एवढं आत्मकेंद्रित व्हायचं नसतं…
-
Priya Mitra
आपल्या छोट्याश्या आयुष्याच्या परिघाताही अनेक घटना, प्रसंग घडत असतात. अनेक व्यक्ति भेटत असतात. आपण खुप काही पहात असतो, ऐकत असतो. मनात त्यामुळे काही तरंग उठतात. विचार चालु होतो. त्या त्या वेळी त्यामुळे आपला काही दृष्टिकोन बनत जातो. त्याच्याच ह्या काही कथा, गेल्या पंचवीस तीस वर्षात हौसेने मी लिहिलेल्या विविध नियात्कालिकातुं प्रसिध्हा झालेल्या कथांचा हां संग्रह- प्रिय मित्रा. कथा हा अगदी लवचिक साहित्यप्रकार आहे. कविता, नाटक, निंबंध, लघुनिंबंध ह्याकदेही तो वळतो पण काहीतरी एकात्म पारीणामाकडे संकेत करत असतो. त्याचा जीव अगदी पावलापुरता प्रकाश एवढाच असेल पण त्यानेही जीवऩानुभवाच्या वाटेवर दिलासा दिलेला असतो. अगदी प्रिय मित्रासारखा.
-
Pragaticha Express Way
प्रगतीचा एक्सप्रेसवे ... एक संवाद... एक विचार आणि अनेक अनुभव. मराठी समाज बदलतोय, नव्हे केंव्हाच बदललेला आहे. दर महिन्याला ठराविक पगार घेणारे दोन हात, आज मोठी स्वप्न घेऊन तयार आहेत. चाकरमानी मराठी तरूण आज उद्दोगाची मोठी चक्र फिरवू लागलेला आहे...... त्याने असं काय पुढे काय नेमकं काय करायला हवं? यश म्हणजे काय? ............. वाचा प्रगतीचा एक्सप्रेस वे !