-
Dharma (धर्म)
कर्ण, अश्वत्थामा आणि एकलव्य हे तिघे निघाले आहेत धर्माच्या शोधात. या विश्वात धर्म कुठे आहे? त्याची खरी व्याख्या काय? अधर्म फक्त कौरवांचा आणि धर्म फक्त पांडवांचा, असं म्हणणं उचित ठरेल का? या प्रश्नांची उत्तरं त्यांना हवी आहेत. या शोधात ते पोहोचले आहेत कोकणातील एका धर्मप्रवण गावात. तिथे काय होईल? त्यांचा शोध पूर्ण होईल का?Immerse yourself in this thought-provoking Marathi novel that explores the profound concept of Dharma through compelling storytelling. The narrative weaves through the complexities of moral duties, righteousness, and the eternal quest for truth in Indian philosophy. Set against a richly detailed backdrop, this literary work delves deep into the intricate relationships between characters and their struggles with ethical dilemmas. The book's evocative storytelling brings ancient wisdom into contemporary relevance, making it a meaningful read for those interested in philosophical fiction. Written in accessible Marathi language, this novel serves as both an entertaining story and a meditation on the timeless principles of Dharma. Perfect for readers who appreciate meaningful literature that bridges traditional values with modern storytelling.
-
Nadi Vahate Ahe (नदी वाहते आहे)
या कथांची मांडणी करताना मधुरा थेट अनुभवाच्या आतल्या गाभ्यालाच जाऊन भिडते. लेखिका एक स्त्री आहे, म्हणून स्त्रीगत काही लेखनमर्यादा स्वतःवर घालून घेणाऱ्या काही लेखिका असतात. कारण त्यांना त्या अनुभवात शिरताना 'स्व'चा विसर पडत नाही. उलट त्या 'स्व'ला अधिकाधिक सुरक्षित ठेवतात. त्यामुळे त्या अनुभवाला त्या भिडूच शकत नाहीत. मधुरा त्या-त्या अनुभवला थेट भिडण्याचा प्रयत्न करते. माणसांना चितारताना पुरेपूर उघडंनागडं करावं, त्याला आतून-बाहेरून सोलून काढावं हा सर्जनशील लेखनाचा जो मूलधर्म आहे, त्याचे ती शिस्तीत पालन करते. म्हणूनच तो अनुभव मग मातृत्वाचा असेल, दैहिक व्याकूळतेचा असेल, प्रणयाच्या उन्नत क्षणाचा असेल किंवा पोटाच्या भूकेचा असेल; त्या अनुभवाला चितारताना ती कुठेही आडपडदा ठेवत नाही. जे सांगायचे आहे, ते सांगून पूर्णपणे मोकळे होणे हा तिचा लेखनधर्म आहे. त्यामुळे तिची कथा आपल्या मनात वरवर रेंगाळत न राहता, आतवर खोल रुतून बसते. तिच्या वाचनाचा संस्कार दीर्घकाळ मनावर कायम असतो. - डॉ. रवींद्र शोभणे
-
Asadharan Hota Hota.. Bhagyashrunkhalanchi Manohar Kahani (असाधारण होता होता... भाग्यशृंखलांची मनोहर कहाणी)
सुखी, आनंदी आयुष्याचं प्रमाण हे दिशादर्शक असतं. 'किती' पेक्षा 'कुठल्या दिशेने' यावर ते अवलंबून असतं. विनोद आलकरी हे पेशाने इंजिनियर असल्यामुळे त्यांना यातील गाभा बरोबर उमजेल. 'टेल्स ऑफ ग्रोइंग लेस ऑर्डीनरी' हे विनोद आलकरी यांचे अनुभव आहेत, मंद गतीने चालणाऱ्या छोट्या शहरातील साधारण आणि मर्यादित आयुष्यातून सुटलेला त्यांच्या करियरचा बाण युनाइटेड नेशन्सच्या जागतिक पदाकडे कसा निर्देशित झाला हे या पुस्तकात अत्यंत रोचकपणे वाचायला मिळते. रिगवर प्रत्यक्ष काम करणाऱ्या या इंजिनीयरने आपला प्रत्येक चित्तथरारक अनुभव आपल्यासमोर जिवंत केला आहे. नंतर तो युनिसेफचा अधिकारी या त्याच्या बदललेल्या भूमिकेत आपल्याला भेटतो आणि त्याच्याबरोबर आपण नायजेरिया आणि इराकच्या भूमीत घडलेल्या प्रसंगांमध्ये सामील होतो. कार्लाइल या लेखकाने म्हटल्याप्रमाणे 'जगाचा इतिहास म्हणजे फक्त थोरामोठ्यांच्या चरित्रगाथा!' खरंच असं असतं का ? त्या महान लेखकाची माफी मागून असं म्हणावं लागेल की बऱ्याचदा या गाथा असत्य घटनांनी मढवलेल्या असतात. महानतेचा बुरखा पांघरलेल्या या कथा, 'काय' मिळवलं या विषयाभोवतीच घोटाळत राहतात. ते महान लोक जीवन 'कसं' जगले याचा मागमूसही त्यात नसतो. विनोद आलकरी यांचं 'टेल्स ऑफ ग्रोइंग लेस ऑर्डीनरी' हे कथन या महानतेच्या सापळ्यात न अडकल्यामुळे 'असाधारण' झालं आहे